Kitap Notları: Steve Jobs Gibi Düşünmek


Steve Jobs Gibi Düşünmek
Yazar: Daniel Smith · NTV Yayınları
Kitaptan altını çizdiğim beş bölüm. Kısa, sade ve her biri tek bir fikre odaklı.
KısacaDaniel Smith’in Steve Jobs Gibi Düşünmek kitabı, Steve Jobs’ın iş ve tasarım yaklaşımını anlatır. Bu yazıda kitaptan beş not var: görünmeyen detaylarda bile kaliteden ödün vermemek, farklı disiplinlerden ekip kurmak, sadeliğe deneyerek ulaşmak, ürünü bir arzu nesnesi olarak anlatmak ve bin şeye hayır diyerek odaklanmak.
Şifonyerin arkası
İş, standartları yüksek tutmaya geldiğinde Jobs son derece acımasızdı ve çoğu zaman da saplantılı… Sözgelimi marangozsunuz ve çok güzel bir şifonyer yaptınız derdi, arkasını kontrplakla mı kaplardınız, yoksa ön ve yan tarafları için kullandığınız aynı kaliteden ahşabı mı tercih ederdiniz? Gerçek bir zanaatkâr için, şifonyerin arkasının birileri tarafından görülüp görülmeyeceği mesele arz etmez. Kendisinin biliyor olması yeterlidir. Bu da en iyi ahşabı kullanması için yeterli bir sebeptir.
İşte Jobs’ın kendisinden ve çalışanlarından beklediği standartlar bunlardı. Örneğin, Apple II üretim aşamasındayken müşterilerin asla görmeyeceğini bilmesine rağmen görünüş olarak beğenmediği devre kartlarını reddetti. Apple II’den tam manasıyla memnun kaldığında, yapımında çalışan bütün mühendislerden tıpkı gerçek sanatçıların tarih boyunca yaptığı gibi makinenin içine imza atmalarını istemişti.
At gözlüksüz, geniş bir çete
Ne hatalar yapmış olursa olsun, Jobs hiçbir zaman bir şeyler yapmaktan geri durmazdı. Hayata gözü kapalı atıldığından bu yana edindiği tecrübeleri işiyle kesiştirebilmiştir. Kendinizi, insanların yaptıkları en iyi şeylerle yüzleştirmenin öneminden, bu sayede her ne iş yapıyor olursanız olun, tecrübelerinizi yaptığınız işe yansıtabileceğinizden bahsetmiştir.
Ayrıca Mac’in yapımından sorumlu ekipten söz ederken, onların her köşe başında görülebilecek at gözlüklü ve müthiş inek bir tayfadan oluşmadıklarını; daha ziyade onların müzisyenler, şairler, ressamlar, zoologlar ve tarihçilerden oluşan geniş kapsamlı bir çete olduklarını söylerdi, şans bu ya, her biri aynı zamanda dünyanın en iyi bilgisayar mühendisleriydi.
Sadelik bir varış noktası
Jobs tasarımda mükemmellik yolunun sadelikten geçtiğine inanıyordu. İdollerinden Picasso da bir çocuk gibi resim yapabilmeyi öğrenmenin bütün bir ömrüne mal olduğunu söylemişti. Jobs’ın da tasarıma yaklaşımında benzer bir davranış gözlemlenebilir: Kusursuz sade bir tasarım itinalı bir deneysel yaklaşımla, test etmekle, çevirip bükmekle ve geliştirmekle mümkün olabilirdi. Karmaşık tasarımlar ona göre, yapım aşamasında önemli bir hata yaptığınızı gösterirdi.
Sorun çözme sürecinin analizinde bu fikrini daha da detaylandırmıştı. Çoğu sorunun ilk bakışta sandığımızdan daha basit bir çözümü varmış gibi görünür, derdi. Sorunun derinine inildikçe daha önce farkına varamadığınız çok katmanlı bir karmaşayla karşı karşıya kalırdık; çözüm ise kaçınılmaz olarak bir tane daha çok katmanlı olurdu. Ve bütün bu karmaşanın üstesinden gelebilmek için çözümün aslında basit olması gerektiğinin farkına varırdık. Bu da sadelikten geçiyordu.
Bir arzu nesnesi satmak
Ürün tanıtımı dediğimiz şey zaten haddinden çok daha sıkıcı ve tatsız geçen, çoğunlukla da ürünün özelliklerine ve satış tahminlerine odaklanan bir hadisedir. Tabii ki Jobs da tüm o bilimsel şeylerden ya da figürlerden söz ediyordu, ama her daim ilgiyi üzerinde, algıyı da açık tutmak adına olayları ilginçleştirmeye çalışıyordu. Eğer bir şey “harika” ise, bunu hemen söylüyordu. Çünkü sadece fonksiyonel bir cihaz değil, bir arzu nesnesi satmaya çalıştığının da farkındaydı.
iPod’u tanıtırken kurduğu şu cümleleri bir düşünün: “Kendi küçük imkânlarımızla bu dünyayı daha da yaşanılır bir yer haline getirmeye çalışıyoruz.”
185 gram · FireWire
10 saat pil ömrü
Bin kere hayır
Aslında yaptığım şeyler kadar yapmadığım şeylerden gurur duyuyorum. İnovasyon bazen bin şeye “hayır” diyebilme yeteneğidir.



